زمینه و هدف با توجه به اینکه سازگاری زوجین نقش مهمی در ثبات خانواده ایفا می کند جهت نیل به این هدف، رویکرد هیجان مدار می توانند مورد استفاده قرار بگیرند، بنابراین هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی رویکرد هیجان مدار بر صمیمیت، مهارت های ارتباطی و احساس ارزشمندی در زوجین ناسازگار بود. روش کار در این مطالعه نیمه آزمایشی، جامعه آماری شامل کلیه زوجین ناسازگار مراجع به مراکز مشاوره شهر تهران بود که تعدادشان در سال 1400 برابر 3500 نفر بوده است. با در اختیار گرفتن پرونده های موجود زوجین ناسازگار مراجعه کننده به مرکز مشاوره خانواده شهر تهران، تعداد 10 زوج (10 مرد و 10 زن) به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب در سه گروه 5 زوجه (5 زوج در گروه آزمایشی اول و 5 زوج در گروه کنترل) قرار گرفتند. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه صمیمیت زناشویی تامپسون و والکر (1983)، پرسشنامه مهارت های ارتباطی ماتسون (1983)، پرسشنامه خودارزشمندی CSWS کروکر و همکاران (2003) و پرسشنامه سازگاری زناشویی اسپانیر (1976) بود. جهت تحلیل داده ها از آزمون تحلیل کوواریانس یک راهه و چندراهه استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان از این داشت که رویکرد هیجان مدار بر صمیمیت، مهارت های ارتباطی و احساس ارزشمندی در خرده مقیاس های (حمایت خانواده، سبقت و رقابت جویی، ظاهری و جسمانی و شایستگی علمی) در زوجین ناسازگار تاثیرگذار می باشد. نتیجه گیری: به طورکلی می توان نتیجه گرفت که رویکرد هیجان مدار تاثیر معناداری بر صمیمیت و مهارت های ارتباطی و احساس ارزشمندی در زوجین ناسازگار داشته اند و از این رویکرد می توان درمان تعارضات زناشویی استفاده کرد.

میزان رو به افزایش فرار دختران از خانه، نشان دهنده لزوم مطالعه بیشتر این پدیده و بررسی علمی با رویکرد مداخله ای برای درمان آن است. هدف مطالعه حاضر بررسی اثربخشی آموزش مهارت های روانی-اجتماعی بر افزایش صمیمیت اجتماعی و کاهش احساس تنهایی در دختران فراری ارجاع شده به مراکز ارشاد سازمان بهزیستی استان اصفهان بوده است. این مطالعه یک پژوهش نیمه آزمایشی با دو گروه آزمایش و کنترل در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون بوده است. نمونه و روش نمونه گیری شامل 40 نفر از دختران فراری 14 تا 20 سال ساکن در مراکز ارشاد وابسته به سازمان بهزیستی استان اصفهان است که با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شده اند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش بسته آموزشی مهارت های روانی-اجتماعی ویژه دختران فراری و پرسشنامه صمیمیت اجتماعی)آقا محمدی و همکاران، 1390) و مقیاس احساس تنهایی)راسل، رپلو و فرگوسن، 1978 (بوده است. این بسته آموزشی که با تکیه بر روش کیفی(تحلیل موضوعی) تدوین شده است برای اولین بار در ایران اجرا شد. نتایج کمی تحلیل کواریانس نشان داد آموزش مهارت های روانی-اجتماعی در 7 بعد و 13 جلسه آموزشی تاثیر معناداری بر افزایش صمیمیت اجتماعی وکاهش احساس تنهایی دختران فراری در گروه آزمایش داشته است (001/0>p).

مقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسی سبک های هویت، احساس تنهایی و ترس از صمیمیت در دو گروه معتاد به اینترنت و افراد بهنجار می باشد.روش: در این پژوهش توصیفی- تحلیلی، 300 نفر از دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی ارومیه به شیوه نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند؛ داده های بدست آمده با استفاده از نرم افزار SPSS-20 و روش های آمار توصیفی، ضریب آلفای کرونباخ، آزمون T-test، آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: نتایج پژوهش تفاوت معنی داری را در سبک های هویت، احساس تنهایی و ترس از صمیمیت بین دو گروه افراد معتاد به اینترنت و گروه افراد بهنجار نشان داد؛ هم چنین بین سبک های هویت (اطلاعاتی، هنجاری و تعهد)، احساس تنهایی، ترس از صمیمیت با اعتیاد به اینترنت رابطه معناداری وجود داشت. با توجه به نتایج تحلیل رگرسیون 51% واریانس اعتیاد به اینترنت به وسیله متغیرهای سبک های هویت (اطلاعاتی، هنجاری)، احساس تنهایی و ترس از صمیمیت تبیین می شود.نتیجه گیری: مطالعه حاضر نشان داد سبک های هویت، احساس تنهایی و ترس از صمیمیت در افراد معتاد به اینترنت نسبت به افراد بهنجار شدت بیشتری دارند. متغیرهای سبک های هویت، احساس تنهایی، و ترس از صمیمیت می توانند به عنوان ریسک فاکتورهای اعتیاد به اینترنت در نظر گرفته شوند.

هدف از این پژوهش مطالعه «رضایت زناشویی» براساس متغییرهای «صمیمیت»، «احساس تعلق» و «بخشش» است. براساس دو نظریه «سلسله مراتب نیازها» و « هدف پویا از رضایت زناشویی» این تحقیق به دنبال پاسخ به دو سیوال است: آیا تفاوت معناداری بین رضایت زناشویی و متغییرهای دموگرافیک وجود دارد؟ و چه رابطه ای بین سه متغییر احساس تعلق، صمیمیت و بخشش با رضایت زناشویی وجود دارد؟ . روش این تحقیق، پیمایش و ابزار پژوهش نیز پرسشنامه بوده است. جامعه آماری این تحقیق نیز زنان متاهل شهر مشهد بوده و در مجموع 468 نفر در آن مشارکت داشته اند. نتایج آزمون واریانس یکطرفه نشان داد که تفاوت معناداری بین رضایت زناشویی و متغییرها دموگرافیک (درآمد، استقلال محل زندگی و. . . ) وجود ندارد. نتایج تحلیل رگرسیون نیز نشان داد که سه متغییر مفهومی «صمیمیت»، «احساس تعلق» و «بخشش» علاوه براینکه دارای رابطه معناداری با «رضایت زناشویی» هستند، در مجموع 18 درصد از واریانس این مقوله را تببین می کنند.

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش ناگویی هیجانی، احساس تنهایی و ترس از صمیمیت در نگرش به خیانت در بین مردان انجام گرفت. روش پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بوده و جامعه ی آماری آن تمامی کارکنان مرد شرکت هادیان شهرداری تهران بود که از این جامعه ی آماری 261 نفر به صورت در دسترس انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از مقیاس نگرش به خیانت واتلی (2008)، پرسشنامه ی ناگویی هیجانی تورنتو (1994)، مقیاس ترس از صمیمیت دسکاتنر و تلن (1991) و مقیاس احساس تنهایی راسل، پیلایو و کاترونا (1980) استفاده شد. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از آزمون های ضریب همبستگی و تحلیل رگرسیون هم زمان انجام شد. نتایج همبستگی پیرسون نشان داد که ارتباط مثبت و معناداری بین ناگویی هیجانی، احساس تنهایی و ترس از صمیمیت با نگرش به خیانت وجود دارد (0/001>P). علاوه بر این، نتایج تحلیل رگرسیون هم زمان نشان داد که ناگویی هیجانی، احساس تنهایی و ترس از صمیمیت به ترتیب با 0/31، 0/15 و 0/14 قادر به پیش بینی نگرش به خیانت بودند. طبق یافته های به دست آمده می توان گفت ناگویی هیجانی، احساس تنهایی و ترس از صمیمیت از عوامل مهم تاثیرگذار بر نگرش به خیانت در مردان هستند، بنابراین باید با آموزش های مناسب، به بهبود ناگویی هیجانی، احساس تنهایی و ترس از صمیمیت پرداخت تا از این طریق، بتوان به کاهش خیانت در بین مردان کمک کرد.

هدف پژوهش حاضر پیش بینی پرخاشگری پنهان زناشویی و ترس از صمیمیت بر اساس خودشفقت ورزی با نقش میانجیگری احساس گناه در افراد متأهل شاغل بود. روش: پژوهش حاضر از لحاظ هدف کاربردی و از نظر روش گردآوری اطلاعات توصیفی با روش همبستگی و جامعه آماری پژوهش چهار هزار افراد متأهل شاغل در سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران در شهر تهران بود که با استفاده از جدول مورگان تعداد 350 زن و مرد متأهل به صورت تصادفی به عنوان نمونه انتخاب و به پرسشنامه های خودشفقت ورزی ریس (2011)، ترس از صمیمیت دسکاتنر و تلن (1991)، پرخاشگری ارتباطی پنهان نلسون و کارول (2006) و عاطفه خودآگاه تانجنی، واگنر و گومز (1989) پاسخ دادند. برای تحلیل از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر استفاده شد. یافته ها: نتایج حاصل از تحلیل داده ها نشان داد که بین خودشفقت ورزی بر پرخاشگری پنهان ارتباطی با میانجیگری احساس گناه (16/0= β , 01/0=P) و خودشفقت ورزی بر ترس از صمیمیت با میانجی گری احساس گناه (19/0= β , 01/0=P) رابطه معناداری دارد. نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده احساس گناه می تواند بین خودشفقت ورزی و پرخاشگری پنهان ارتباطی و ترس از صمیمیت نقش در افراد متأهل نقش میانجی داشته باشد.